Umut Beni Hiç Bekletmedi


            

 

          

         

 

              Ne sevda ne de umut beni hiç terk etmedi...                                                                         

Her akşam, ya da her gece, karanlık inerken ışığın son kez gülümseyişi gibi yanımızda kaldı hep. Acı, dert ve keder, yorgun bir dağ gibi üzerime yıkıldığında, yeni şiirler kadar taze sabahlarda cesaretim oldu, sevgilim oldu umut.

Bazen hayallerimizi bile yakıp, yıkıp geçen öyle anlar olur ki, hayatın size ihanet ettiği en zalim yüzüne, rengine,kokusuna dokunup ağlamak istersiniz.

Hocamız; rüya görmeyenden uzak durmamızı, sevdası ve merhameti olmayanın "insan" olamayacağını haykırdığı tınısı halen kulaklarımda uğulduyor.

Rüyalarımızın "cam kuşları" bahçemizi terk ederse hayatın aşka, sevdaya bakan yüzünde kara güller açar, kederlerinden zehirler karışır umutlarımıza...

Aşk acısı çekenler de, sevda çekenler de, katiller de ölür sonunda. Ama ne aşktan, ne sevdadan ne de ölümden kaçılır.

Nedense insanlar en çok kendi hayallerinden ve umutlarından korkarlar. Ölüme ve` umuda en yakın oldukları anlarda korkuyla merak birbirine karışır, hem kendi içlerine, hem de umuda bir adım atıp sonra geri çekilirler. En çok da kendi "rüya bahçeleri" nden korkarlar. Oysa asıl korkulacak şey "rüya bahçeleri" nde gezememiş olmalarıdır.

Umuttan kaçarak umudu yakalamak ister herkes ve herkes yanmaktan korktuğu aşkı, sevdayı kovalar...

Eğer, hayatımızda hayatınızdan başka değerli bir şey yoksa, umutlarınızı "cam kuşları" yla yeni hayallere uçurmak zorundasınız.

 

 

Eğer, katillerle, zorbalarla, yalancı ve talancılarla, değişimin önündeki, nebbaşlarla hayatınız üstüne yaptığınız bütün anlaşmaları yırtmazsanız, bir uçurumdan uçarak geçersiniz çıldırmanın kenarından.

Eğer, ölümle hayat arasında yüzen parçalarımızı yalandan ve ihanetten kurtaramazsak, aşk da, sevda da umut da terk eder hayallerimizi.

Ne sevda ne de umut beni hiç terk etmedi ama hiç kimseye de gülümsemedi...

Ne acılara, ne kederlere, ne sevinçlere kardeş olduk, ne de hayatımıza yeni sırlar ekledik.

Artık ne melale aşinayız, ne de kardelenlere kardeş olan genç kızların çalınmış hayalleri var şiirlerimizde...

Kimse, aşklarımıza neden ateş edildiğini, kardeşin kardeşi neden öldürdüğünü

bilmiyor.

Hiçbir şey yerli yerinde değil, herkes aynı karanfilde bir başka hüzünle yaşıyor.

 

Umut beni hiç terk etmedi.

 

12.06.2014

Hüseyin FİDAN

Tarih: 12.06.2014 22:13